quarta-feira, 26 de março de 2014

Perdido procurando esta garota estelar

O céu me molhou com seu choro , 
Junto com ele eu caio e desmorono , 
Perdido e molhado na vespertina , 
A nuvem sai de minha mão em cortina , 
Sinto saudade e falta , 
O sentir como assunto , 
A vontade de ver alta , 
De querer estar junto , 
O desejo me assalta , 
Quero nós em conjunto , 
O vento meu ir e vir aumenta , 
O elemento contrário me ostenta , 
Mas apenas tenho olhos pro meu amor , 
Que vive em minha cabeça em clamor , 
Louco , perdido e pobre , 
A força de deus me cobre , 
E me leva ao curar , 
E ela quero tanto procurar , 
E confesso isto estar a me machucar , 
É o brilho desta estrela a me ofuscar :

" Astronauta do sentimento ,
Está em pauta no momento ,
Procuro a estrela cadente ,
Me curo em consequente ,
Há anos - luz da terra ,
Longe de paz ou guerra ,
Só queria saber por que o quero não me quer ,
E o que mantenho omisso vem sem nada em requer ,  
O jeito é pensar e voltar ao lar , 
Perdido procurando esta garota estelar " . 

Nenhum comentário:

Postar um comentário